krípí sagan

ok það er sem sagt komið sumar og þá koma skordýrin og ef mar býr í kjallara, jú have 2 handle it, og stundum er mér er ekki alveg sama sko. td um daginn var að drífa mig í vinnuna, hlaupandi um íbúðina, mála mig, lesa blaðið og borða morgunmat. var að borða flatkökur og þið vitið hélt að eitt sona smá horn skiljiði hefði brotnað af skiljiði. bara tilhugsunin um söguna makes me wanna pjúk, bigtæm! allavegna uah get valla sagt frá þessu....var sem sagt að drífa mig helling og muah tók litla bitann upp af borðinu og stakk honum upp í mig.....kræst ég æli, plís ekki lesa þetta while you are eating, mæli ekki mikið með því sko, en þegar ég beit í, hélt ég mjúku flatkökuna mína, heyrðist svona BRAK krrrr.....æadslkfgnadkjfgnaæsigh ég fo..... beit í eina dauða!!!! sem lá á borðinu í rólegheitum á bakinu, vonandi ekki í dauðakippum! muahahaha held ég hafi aldrei kúgast svona mikið EVER. Þurfti virkilega að þrífa á mér tunguna með sápu og bursta svona 100x, viðbjóður! Þetta var svo ógeðslega viðbjóðslegt að ég hélt ég þyrfti að vera heima veik úr vinnunni mar.. ætla aldrei í survivor, thats for sjor!!!!! ggrrrrrr disgusting litlu krípí dörtí animals.......hjúkk mar þetta var therapy, búin deila þessu með ykkur, sharing það er greinilega málið. er samt ekki tilbúin í fælniþjálfun með þetta never ever again...þetta var alveg spurning þanna um morgunin, í alvöru, að flytja heim til mömmu og pabba aftur sko. er að segja ykkur það þetta var lífsreynsla, mæli ekki með henni. ætti kanski að senda þetta inn sem áskorun, hehehe well ive been there done that!