Þetta er lífið!! Ekki spurning!

Ljúfa ljúfa ljúfa líf. VIð Áki fórum á toppinn, hæðsta tind landsins, 2119 m, ekki slæm ganga það sko. Við fórum Sandfellsleið og er þá byrjað í 90 m hæð. Þannig mar röltir yfir 2000 m hæð og ér er segja ykkur það, þetta var gegt. Planið er þokkalega að gera þetta oftar. Mögnuð ferð.
Smurðum okkur flatkökur, helltum orkublöndu í poka og flöskur og Áki dúndraði okkur á methraða í Skaftafell (nationalpark sydöstra landet Jenný), tjaldsvæðið frekar svefnlegt þegar við lox mættum (Áki er eiginlega svipað óskipulagður og ég þannig 1+1 í óskipulagi gerir eiginlega þokkalegt óskipulag og óstundvísi ;) en eins og sönnum borgarbörnum opnuðum við bjór og reyndum svo að sofna smá í bílnum. Eiginlega þokkalega ómögulegt, reyna að koma sér fyrir í bíl, að deyja úr spenningi og vita að mar verður að reyna að sofna af því mar þarf að vakna eftir 3 tíma, ekki auðvelt. Svo þegar klukkan hringdi kl 4 slökkti hin snjalla Snilla á henni! og hélt áfram að sofa!!! Grrr ekki í fyrsta skipti sem það gerist sko. Vaknaði hálftíma eftir að við hefðum átt að hitta hópinn í PANIKástandi en við vorum svo ótrúlega heppin að hópurinn var enþá á bílaplaninu og einhver elskulegur guide sagði okkur að drífa okkur og beið svo eftir okkur. Heheheh bara fyndið eftirá en I´ll promise þetta var ekki fyndið þá sko og ekki gott fyrir egóið híhí Klæddum okkur liggur við í það fyrsta sem við fundum og hentum rest í bakpokann, þannig að við vorum að bera eiginlega ALLAN matinn okkar og ÖLL fötin okkar, líka það sem við ætluðum að borða og fara í þegar við kæmum niður hehehe þetta er bara fyndið að rifja upp en kannski svona had 2 B there dæmi :) Eins gott að við erum orðin þokkalega vön grömpí hliðum hvors annars, annars værum við búin að éta hvort annað eftir þokkalegt stress og frekar slæmt ástand sko!
Keyrðum að Sandfelli og sáum hópinn labba af stað upp hlíðina og við enn að reyna að klæða okkur í og finna eikkað í draslinu í bílnum. HEHEHE Byrjuðum svo að labba af stað þegar við föttuðum að við vorum ekki með klifurbeltið hans Áka og búin að týna bíllyklunum hehehe Áki hljóp og náði í beltið, skyldum bílinn eftir opinn og fokkuðum lyklunum. Hálf hlupum svo upp fyrstu hæðina, ekki búin að borða morgunmat, til að reyna að ná hópnum. Svo þegar við vorum búin að ná hópnum náðum við aðeins að tjilla og fara að brosa aftur. og þetta var svo dásamleg ferð!!!! Alveg mögnuð! Þegar mar er búin að labba ca eina Esju (1000m) er hópnum skipt í 8 manna hópa sem binda sig saman eiginlega eftir hraða. Við Áki lentum hmmm sem betur fer (þið sem hafið labbað með okkur þekkið þetta :) í fyrsta hópnum og héldum áfram í æðislegu veðri!!! Ekkert smá sterk sólin þanna uppá, 1 gella í hópnum mínum (og þvílík gella 50 kona, minnti solldið á mömmu mína, svona grönn hörkukeddla, svona ætla ég að vera fimmtug) rölti á hlírabolnum til að byrja með. Ímyndið ykkur hvað þetta er geðveikt!!! Sjúkt útsýni, endalaust fallegt, sól, kyrrð, friður oohhhh þetta er dásamlegt!!! Þegar við vorum að labba síðasta km var eiginlega orðið solldið slæmt skyggni og mar sá ekki mikið sko. Allt í einu segir gædinn, heyrru við verðum að snúa við og allir bara HA!? NEI!? GLÆTAN!? en góður djókur, greinilega alltaf jafn fyndinn gædadjókur því við vorum komin á TOPPINN. ó mæ það var geðveikt!!! Nokkrir strákar í hópnum voru með freyðivin með sér þannig að við skáluðum og knúsuðumst á hæðsta tind landsins!! allt í einu birti svo til og við náðum smá útsýni en ekki í allar áttir og ekki lengra en næstu tinda bara. Þannig að mar verður víst að fara aftur til að tékka betur á útsýninu!
En þetta er ótrúleag fyndið það er eignlega bara svona troðuð slóð þanna upp og ekkert smá margir sem fara í hverri viku. Ívar þanna eðalgarpur hann á víst metið upp, 2 tíma og 53 mín minnig mig. við erum að tala um Speedy Gonzales þanna sko. Minnir að við höfum verið eikkað aðeins minna en 6,5 klt upp og við vorum ekki mikið að slóra sko. Heheh við áki vorum að vísu smá óþolinmópð á tímabili. Tjobb tjobb elskurnar drífa sig, svona aðeins að pressa á hópinn ;)
Svo á leiðinni niður sáum við ekki neitt, ótrúlega fydnið að vera að labba í snjóblindu, hvítt í allar áttir og mar hefur ekki hugmynd um hvað er hægri og vinstri. Löbbuðum eiginlega 2 hópar saman allan tímann og vorum alltaf að stoppa og rölta yfir og finna nýjar leiðir framhjá sprungum. Hmmm ekki mjög æsandi að vera í fyrsta hópnum, við vorum prufudýr yfir allstaðar til að tékka á sprungunum fyrir hina hópana. Viðurkenni alveg að ég fékk geðveikt í magann þegar mar stóð fyrir framan eina góða og sá endalaust langt niður ofan í jörðina og þanna átti mar að stökkva yfir, fastur í línu með 8 öðrum!!! brrrr maginn snérist vel ´þá! Svo í 1000m var okkur loksins aftur sleppt úr línunni og það var ekkert smá fyndið, það var svona eins og þegar beljunum er sleppt á vorin. Allir hlupu um eins og maniaks, dansandi og syngjandi, ótrúleg tilfinning, I did it!!! Við áki brunuðum af stað og í adrenalínkikki hálfhlupum við niður restina af fjallinu og vorum komin fyrst niður (mont mont) hálf 5 minnir mig. Þá var mar búin að vera að labba síðan kl 6 um morgunin. Drifum okkur í sturtu og brunuðum beint í bæinn. Áki ofurorka söng mig í svefn í bílnum og kom okkur safe aftur í borgina! Þetta var svo ótrúlega gaman! Get ekki hugsað um annað en alla hina tindana sem mig langar upp á>! Mæli með þessu fyrir alla, ekki spurning og ef ykkur vantar félaga, er ég game!!!! Ok vá ein greinilega búin að skrifa skáldsögu um ferðina, vá samt ekki búin að skrifa helminginn af öllu sem gerðist, greinilega úff snilldarferð. well well þið fáið örugglega að heyra þessa sögu svona 100x næstu daga, öll dítails svo get prepared! skjáumst elskurnar, er að spá í að drulla mér í sturtu og tékka á einum sjóara eða svo í bænum